انداییدن

انداییدن. [ اَ ] ( مص ) انداویدن. ( ناظم الاطباء ). || اندودن. کاهگل گرفتن ( بام، دیوار ).گل مالیدن. ( فرهنگ فارسی معین ). کهگل کردن بر دیوارو آلودن. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || طمع کردن. || آرزومند شدن. ( ناظم الاطباء ).

(اَ دَ ) (مص م. ) اندادیدن، اندودن. گِل مالی کردن.

۱. اندودن، کاهگل کردن بام یا دیوار، گِل مالی کردن.
۲. آلوده کردن.

( مصدر ) ۱ - اندودن کاهگل گرفتن ( بام دیوار ) گل مالیدن.

اندادیدن، اندودن. گِل مالی کردن.