لغت نامه دهخدا
انداص. [ اِ ] ( ع مص ) بیرون آوردن حق خود را از کسی: اندس حقه منه. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
انداص. [ اِ ] ( ع مص ) بیرون آوردن حق خود را از کسی: اندس حقه منه. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).