انتاع

لغت نامه دهخدا

انتاع. [ اِ ] ( ع مص ) خوی بسیار آوردن. ( ناظم الاطباء ). بسیار عرق کردن. ( از اقرب الموارد ). || ناایستادن قی. ( ناظم الاطباء ). منقطع نشدن قی. ( از اقرب الموارد ).