انبیژک

لغت نامه دهخدا

انبیژک. [ اَم ْ ژَ ]( ص ) بلغت خورازم قدیم یعنی بیرونی، خارجی. ( از انساب سمعانی از یادداشت بخط مؤلف ). در انساب سمعانی درذیل کلمه بیرونی انبریل یا ابنریل خوانده می شود.