لغت نامه دهخدا
امام گشتن. [ اِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) امام شدن. پیشوا گشتن:
دو مخالف امام گشتستند
چون سپید و سیاه و خزّ و پلاس.ناصرخسرو.رجوع به امام شود.
امام گشتن. [ اِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) امام شدن. پیشوا گشتن:
دو مخالف امام گشتستند
چون سپید و سیاه و خزّ و پلاس.ناصرخسرو.رجوع به امام شود.
امام شدن. پیشوا گشتن.