اماطه

لغت نامه دهخدا

( اماطة ) اماطة. [ اِ طَ ] ( ع مص ) دور شدن. || دور کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || بردن. ( از اقرب الموارد ).

دور شدن یا دور کردن