المدینه الفاضله للفارابی

المدینه الفاضله للفارابی

«المدینه الفاضله للفارابی» نام کتابی است که توسط علی عبدالواحد وافی درباره ابونصر فارابی و یکی از آثار مهم او به نام «آراء أهل المدینة الفاضله» تألیف شده است. فارابی، فیلسوف بزرگ اسلامی در قرن چهارم هجری، این اثر را برای شرح نظریه خود درباره مدینه‌ای ایده‌آل نوشته است که در آن، عالمان و حکما بر جامعه حکومت می‌کنند. مقصود از «مدینه فاضله» شهری است که عدالت، علم و فضیلت در آن حاکم باشد و حاکمان، اهل فضل و دانش باشند. کتاب وافی از یک مقدمه و سه باب تشکیل شده که در آن زندگی‌نامه فارابی، آثار و جایگاه او در فلسفه و علوم مختلف توضیح داده شده است. باب اول به زندگی‌نامه و خانواده، اساتید و شهرت فارابی اختصاص دارد و جایگاه او بعد از ارسطو در فلسفه جهانی بررسی شده است. فارابی به دلیل نقش بنیادینی که در فلسفه اسلامی داشته، به «معلم ثانی» لقب گرفته و پس از ارسطو، یکی از بزرگ‌ترین فلاسفه جهان شناخته می‌شود. کتاب همچنین به تحلیل دیدگاه‌های او در سیاست و اجتماع می‌پردازد، زیرا فارابی فلسفه را با امور اجتماعی و حکومتی مرتبط می‌دانست. اثر «آراء أهل المدینة الفاضله» شامل تبیین ویژگی‌های یک مدینه ایده‌آل، نقش حکما، عدالت و رفتار اجتماعی مطلوب است. فارابی با الهام از فلسفه سقراط و افلاطون، مدینه‌ای را ترسیم کرده که در آن علم و فضیلت، معیار حکومت و رهبری است.

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] المدینة الفاضلة للفارابی، تألیف علی عبدالواحد وافی (معاصر)، کتابی است که به معرفی ابونصر فارابی (257 یا 259-339ق) و یکی از آثار او به نام «آراء أهل المدینة الفاضلة» می‎پردازد.
مقصود فارابی از مدینه فاضله، آن‎گونه مدینه‎ای است که بر اساس زعامت و رهبری افاضل باشد و به‎عبارت‎دیگر، عالمان (حکما) بر دیگر اقشار جامعه حاکم باشند.
کتاب از یک مقدمه و سه باب تشکیل شده است؛ دو باب اول، هرکدام دارای شش عنوان و باب سوم دارای پنج عنوان است.
نویسنده باب اول از کتابش را به زندگی‎نامه ابونصر فارابی اختصاص داده است. ایشان بعد از ذکر نام، کنیه، شهرت، محل تولد، خاندان، اساتید و... به جایگاه او در فلسفه و دیگر علوم اشاره نموده، سپس از آثار ایشان و وفاتش سخن گفته است.
علی عبدالواحد وافی درباره جایگاه فارابی چنین می‎گوید: شهرت فارابی جهانی بوده است؛ به‎گونه‎ای که بعد از ارسطو، او از بزرگ‎ترین فلاسفه بشمار می‎رود؛ لذا به او معلم ثانی و به ارسطو معلم اول می‎گویند. در حقیقت او پایه‎گذار فلسفه اسلامی است و هر فیلسوفی که بعد از او در عالم اسلام توانسته است برای خود نام و نشانی بگذارد، به‎خاطر آثار ایشان است. او نه‎تنها در فلسفه، بلکه در سیاست و اجتماع نیز صاحب ایده و نظر است؛ زیرا این مسائل از شؤون علم فلسفه است که توسط سقراط و افلاطون پی‎ریزی شده است و بخشی از فعالیت فارابی به این دو اختصاص یافته است و فارابی در این موضوع کتابی به نام «آراء أهل المدینة الفاضلة» تألیف نموده است.