لغت نامه دهخدا
اقادیح. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قِدح، بمعنی تیر تمام ناتراشیده پر و پیکان نانهاده و تیر قمار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). جج ِ قِدْح. ( اقرب الموارد ). رجوع به قِدْح و اَقْدُح شود.
اقادیح. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ قِدح، بمعنی تیر تمام ناتراشیده پر و پیکان نانهاده و تیر قمار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). جج ِ قِدْح. ( اقرب الموارد ). رجوع به قِدْح و اَقْدُح شود.
جمع قدح. بمعنی تیر تمام ناتراشیده پر و پیکان نانهاده و تیر قمار.