اعشوی

لغت نامه دهخدا

اعشوی. [ اَ ش َ وی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به اَعشی ̍، یعنی شبکوری. ( ناظم الاطباء ). منسوب به اعشی، شب کور، آن که شب و روز کم بیند. ( منتهی الارب ). و رجوع به این کلمه شود.