لغت نامه دهخدا
اعسال. [ اَ ] ( ع اِ ) اطوار و روش. یقال: هو علی اعسال من ابیه؛ ای بر وتیره و روش پدر خود است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ج ِ عَسَل، بمعنی انگبین و حبابهای آب که بر اثر وزیدن باد در حرکت باشند. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
