لغت نامه دهخدا
اعثیجاج. [ اِ ] ( ع مص ) شتافتن، یقال: اعثوجج اعثیجاجاً؛ شتافت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شتاب کردن. ( از اقرب الموارد ).
اعثیجاج. [ اِ ] ( ع مص ) شتافتن، یقال: اعثوجج اعثیجاجاً؛ شتافت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شتاب کردن. ( از اقرب الموارد ).