لغت نامه دهخدا
اظؤب. [ اَ ءُ ] ( ع اِ ) ج ِ ظَأب، بمعنی زجل و فریاد. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به ظأب و ظُؤب شود. ج ِ ظأب، بمعنی بانگ و فریاد و غوغا و ستم. ( از منتهی الارب ).
اظؤب. [ اَ ءُ ] ( ع اِ ) ج ِ ظَأب، بمعنی زجل و فریاد. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به ظأب و ظُؤب شود. ج ِ ظأب، بمعنی بانگ و فریاد و غوغا و ستم. ( از منتهی الارب ).