اصاده

( اصادة ) اصادة. [ اِ دَ ] ( ع مص ) واداشتن به شکار. || آزردن شتر را. ( از اقرب الموارد ). رنجانیدن شتر را. ( منتهی الارب ). || درمان کردن شتر را از علت صاد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). از اضداد است.