اشماع

لغت نامه دهخدا

اشماع.[ اِ ] ( ع مص ) نور گسترانیدن چراغ. یقال: اشمع السراج؛ اذا سطع نوره. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). درخشیدن چراغ. ( از المنجد ). روشن شدن چراغ. ( تاج المصادر ).