اشترتمان

«اشترتمان» در اینجا به رودلف اشترتمان اشاره دارد که یک اسلام‌شناس و خاورشناس آلمانی در اواخر قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم میلادی بوده است. او در سال ۱۸۷۷ میلادی در آلمان متولد شد و در سال ۱۹۶۰ میلادی درگذشت و در طول زندگی علمی خود به مطالعه عمیق درباره ادیان، به‌ویژه اسلام و فرقه‌های مختلف اسلامی پرداخت. اشترتمان در ابتدا در رشته الهیات تحصیل می‌کرد، اما در ادامه به مطالعات خاورشناسی علاقه‌مند شد و زبان عربی را برای دسترسی مستقیم به منابع اسلامی آموخت. او پس از سال‌ها فعالیت آموزشی و پژوهشی، به عنوان استاد شرق‌شناسی در دانشگاه‌های آلمان از جمله گیسن و هامبورگ مشغول به تدریس شد و نقش مهمی در گسترش مطالعات اسلامی در اروپا داشت. حوزه اصلی پژوهش‌های او بررسی مذاهب اسلامی، به‌ویژه فرقه‌های شیعه و جریان‌های فکری در جهان اسلام بود. اشترتمان در طول زندگی خود چندین سفر علمی به مناطق اسلامی مانند سوریه، فلسطین و یمن انجام داد تا تحقیقات خود را بر پایه مشاهده مستقیم و منابع اصیل گسترش دهد. او همچنین عضو چندین انجمن علمی معتبر بود و در مجلات تخصصی شرق‌شناسی مقالات متعددی منتشر کرد. از ویژگی‌های شخصیتی او می‌توان به نگاه دینی، روحیه پژوهشگرانه، دقت علمی و علاقه عمیق به فهم معارف الهی اشاره کرد. آثار او به دلیل ترکیب نگاه دینی و پژوهش علمی، تأثیر قابل توجهی در مطالعات اسلام‌شناسی در غرب داشته است.

مترادف‌ها

توافق، قرارداد، پیمان

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] رودلف (۱۸۷۷-۱۹۶۰م /۱۲۵۶- ۱۳۳۹ش )، عالم دینی و اسلام شناس سخت کوش آلمانی که تحقیقاتش درباره فرقه های اسلامی، به ویژه مذاهب شیعی، شایان توجه است.
اشترتمان در لِنْگِریش ِ وستفالی زاده شد. او که در آغاز دانشجوی رشته الهیات بود، به هنگام تحصیل در دانشگاه های هاله و بُن به مطالعات خاورشناسی علاقه ای خاص پیدا کرد. پس از پایان یافتن این دوره تحصیلی، از ۱۹۰۵م /۱۲۸۴ش در مونسْتِر به عنوان معلم، و از ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۳م /۱۲۸۶-۱۳۰۲ش در شول فورتا۲ در مقام معلم ارشد و کشیش به کار اشتغال یافت. به منظور دستیابی مستقیم به مآخذ عربی در زمینه مطالعات خود، این زبان را نزد کارل بروکلمان (۱۸۶۸-۱۹۵۶م )، استاد زبان های سامی دانشگاه های برسلاو و هاله، آموخت.
فعالیت علمی
در ۱۹۲۳م هلموت ریتر و س. ه. بِکِر، اشترتمان را به سبب پژوهش های علمی وی، در ۴۶ سالگی برای نخستین بار بدون رعایت ضوابط و مقررات قانونی به سمت استاد شرق شناسی در گیسن برگزیدند. در ۱۹۲۷م /۱۳۰۶ش، با همین سمت به دانشگاه هامبورگ منتقل شد و در مقام جانشین ریتر به تدریس مشغول گردید و تا ۱۹۴۷م /۱۳۲۶ش که بازنشسته شد، در این منصب باقی ماند. اشترتمان پس از بازنشستگی تا چندین سال دیگر همچنان به تدریس ادامه داد و تا اندک مدتی پیش از مرگ پژوهش را رها نکرد.وی در سال های ۱۹۱۱-۱۹۱۲م، ۱۹۲۹-۱۹۳۰م و ۱۹۵۲م چند سفر مطالعاتی به سوریه، فلسطین و یمن کرد. او عضو «جامعه علمی گوتینگن » و «جامعه یواخیم - یونگیوس » در هامبورگ، و نیز عضو «جامعه اسماعیلی بمبئی » بود. اشترتمان از ۱۹۲۷م به تنهایی و از ۱۹۴۸م به بعد مشترکاً با جانشین خود برتولد اشپولر، سردبیر مجله معروف دِر اسلام ۳ بود و شمار بسیاری از مقالات خود را در این مجله منتشر کرد.
ویژگی ها
اشترتمان در مقام یک متأله و کشیش، مجذوب جنبه های معنوی ادیان بود. آنچه در طول حیات علمی خویش در باب مذاهب گفته و نوشته، مبتنی بر درک عمیق دینی او و به همین دلیل، مؤثر و نافذ بوده است. او انسانی جدی و زاهد بود و با دیدی باز نسبت به مسائل حیات می نگریست و سخت شیفته معارف الهی بود.
ویژگی آثار
...