اسپیوش

کلمه «اسپیوش» یا «اسفیوش» واژه‌ای فارسی و قدیمی است که به گیاه دارویی بزرقطونا یا همان اسفرزه اشاره دارد. این واژه در منابع مختلف مانند تحفه حکیم مؤمن، برهان قاطع و انجمن آرای ناصری آمده و معانی نزدیک به هم دارند. بزرقطونا، گیاهی است که در طب سنتی و داروسازی قدیم به دلیل خواص ملین و درمانی آن شناخته می‌شده است. برخی منابع آن را با اسامی دیگر همچون بشولیون، برغوثی، پسیلون و اسپغول نیز معرفی کرده‌اند. در نوشته‌های علمی و دارویی، اسپیوش برای درمان مشکلات گوارشی و استفاده در داروهای سنتی کاربرد داشته است. شکل و تلفظ این کلمه در متون کهن با تفاوت‌های اندک آمده و حتی به صورت «سبیوس» یا «قطونا» نیز دیده شده است. به طور کلی، اسپیوش نام گیاهی دارویی با خواص درمانی و ملین است که در طب سنتی ایران و منابع فارسی و عربی کاربرد فراوان داشته است.