اسواط

اسواط. [ اَس ْ ] ( ع اِ ) ج ِ سوط. تازیانه ها. ( منتهی الارب ).
- دارةالاسواط؛ یکی از دارات عرب در ظهر ابرق، درمضجع، و آن برقة بیضاء است ازآن ِ بنی قیس بن جزٔبن کعب بن ابی بکربن کلاب. ( معجم البلدان ).

= سوط

تازیانه ها، جمع سوط
جمع سوط تازیانه ها یا داره الاسواط یکی از دارات عرب.