اسفید خار
لغت نامه دهخدا
اسفیدخار. [ اِ ] ( اِ مرکب ) بادآور. بادآورد. اسپیدخار. شوکةالبیضاء. رجوع به بادآور شود.
فرهنگ فارسی
باد آور. اسپید خار
اسفیدخار. [ اِ ] ( اِ مرکب ) بادآور. بادآورد. اسپیدخار. شوکةالبیضاء. رجوع به بادآور شود.
باد آور. اسپید خار