استیقاع

استیقاع. [ اِ ] ( ع مص ) چشم داشتن بوقوع چیزی. ( منتهی الارب ). انتظار. ( زوزنی ). چشم داشت چیزی را. || ترسیدن. ( منتهی الارب ). || هنگام تیز کردن رسیدن شمشیر را. ( منتهی الارب ).