لغت نامه دهخدا
( استهاءة ) استهاءة. [اِ ت ِ ءَ ] ( ع مص ) بی خرد و سرگشته گردانیدن. || مدهوش ساختن. || نیکو نمودن عشق رابر کسی. ( منتهی الارب ). منه قوله تعالی: کالذی استهوته الشیاطین فی الارض حیران. ( قرآن 71/6 ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟