لغت نامه دهخدا
استنقاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بیرون کردن مغز از استخوان. جدا کردن هسته. پوست باز کردن: قال بعضهم هو [ ای علس ] حبة سوداء تؤکل فی الجدب و قیل هو مثل البرّ الا انه عسرالاستنقاء. ( مجمع البحرین: علس ). قیل هو [ ای علس ] طعام اهل صنعاء، قال ابوحنیفة رحمه اﷲ تعالی غیر انه عسیرالاستنقاء. ( تاج العروس: علس ).
