استقاته

استقاته واژه‌ای عربی است که در زبان فارسی نیز در متون کهن به‌کار رفته است. این کلمه از ریشه «قوت» گرفته شده و در اصل به معنای طلب کردن قوت و خوراک است. هنگامی که گفته می‌شود کسی استقاته می‌کند، یعنی از دیگری غذا، روزی یا توشه زندگی درخواست می‌کند. در متون لغوی، این واژه را به معنی قوت خواستن و درخواست روزی دانسته‌اند. همچنین استقاته می‌تواند به مفهوم خوراک طلبیدن برای گذران زندگی باشد. در برخی منابع قدیمی، معنای آن توشه خواستن یا درخواست آذوقه نیز ذکر شده است. بنابراین این واژه بیشتر در موقعیتی به کار می‌رود که شخصی برای تأمین نیازهای غذایی خود از دیگری کمک یا روزی طلب کند. در ادبیات قدیم فارسی، چنین واژه‌هایی معمولاً برای بیان نیاز و درخواست معاش استفاده می‌شده‌اند. به طور کلی، استقاته بیانگر درخواست قوت، طعام و روزی برای ادامه زندگی است. به همین دلیل این کلمه با مفاهیمی مانند خوراک، معاش و روزی ارتباط معنایی نزدیکی دارد.