کلمه «استعقار» واژهای عربی است که در متون قدیمی به کار رفته و معنای آن مربوط به صدای خاصی است که گرگ با لحنی ویژه از خود درمیآورد. در توضیحات لغوی آمده است که «استعقار ذئب» به معنای آوای خوش یا کشیدهای است که گرگ هنگام ناله یا ارتباط با همنوعانش تولید میکند. این واژه بیشتر برای توصیف حالت صوتی و نوع صدا به کار میرود و به خودِ عمل آوا کردن اشاره دارد. بنابراین «استعقار» به معنای برآوردن صدا یا نالهای خاص از سوی گرگ است که ویژگی لحنی مشخص دارد. این اصطلاح در زبان امروز کاربرد رایج ندارد و بیشتر در منابع لغت قدیم دیده میشود. مفهوم آن نشاندهنده توجه دقیق زبان عربی به انواع صداها و تفاوت لحنها است. در واقع، این واژه یک اصطلاح تخصصی برای توصیف نوعی صدای حیوانی است. کاربرد آن محدود به متون ادبی و لغوی بوده و در گفتار عمومی به کار نمیرود. به طور خلاصه، استعقار یعنی تولید صدای خاص و کشیده توسط گرگ با لحنی مشخص. این معنا ساده و روشن است و به حوزه صدا و آوا مربوط میشود.
استعقار
لغت نامه دهخدا
استعقار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) استعقار ذئب؛ با لحنی خوش آوا برآوردن گرگ. ( از منتهی الارب ).