استصفاء
مترادفها
انتخاب، گزینش، پاکسازی
متضادها
آلودگی
لغت نامه دهخدا
استصفاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) گرفتن خالص چیزی را. || برگزیدن. || دوست خالص گزیده شمردن. ( منتهی الارب ). || استصفاء مال؛ کل مال کسی را گرفتن. ( منتهی الارب ). گرفتن همه مال او را. تمام مال ستاندن. همه مال فاستدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || صافی کردن: قاآن، منگوقاآن و باتو و پادشاه زادگان دیگر را به استصفاء حدود ولایات... ( جهانگشای جوینی ).
جمله سازی با استصفاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون کلاسیک عرفانی، مفهوم استصفاء به معنای پاکسازی روح از دلبستگیهای دنیوی و رسیدن به مرتبهای از پاکی و طهارت باطنی است.
💡 فرآیند استصفاء در آموزههای مذهبی، مقدمهای ضروری برای آمادگی قلب جهت دریافت فیوضات الهی و رسیدن به حقیقت و معرفت واقعی محسوب میشود.
💡 بسیاری از فیلسوفان بزرگ معتقدند که استصفاء نفس، اولین گام در مسیر سعادت ابدی و رسیدن به کمال انسانی در زندگی معنوی است.