لغت نامه دهخدا
استجفاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) جافی شمردن. ( تاج المصادر بیهقی ). جافی آمدن. ( زوزنی ). جفاکار آمدن. جفاکار شمردن: استجفی الفراش و غیره؛ درشت شمرد آن فراش و جز آن را. ( منتهی الارب ).
استجفاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) جافی شمردن. ( تاج المصادر بیهقی ). جافی آمدن. ( زوزنی ). جفاکار آمدن. جفاکار شمردن: استجفی الفراش و غیره؛ درشت شمرد آن فراش و جز آن را. ( منتهی الارب ).