اساس الدین
لغت نامه دهخدا
اساس الدین. [ اَ سُدْ دی ] ( اِخ ) او راست: قرة فی الافتتاح که در آن مسائل مهمه را گرد آورده است بسال 868 هَ. ق. ( کشف الظنون ).
فرهنگ فارسی
فی الافتتحاح که در آن مسائل مهمه را گرد آورده است.
جمله سازی با اساس الدین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اساس الدین یکی از شخصیتهای بسیار برجسته و قدرتمند در دوران باستان بود که نقش مهمی در مدیریت امور مملکت ایفا کرد.
💡 در کتابهای تاریخی قدیمی، از شجاعت و بیباکیهای اساس الدین در زمان جنگهای بزرگ و نبردهای سخت بسیار تعریف و تمجید شده است.
💡 بسیاری از مردم آن زمان، اساس الدین را به عنوان یک رهبر عادل و مقتدر که همیشه به دنبال عدالت بود، میشناختند.