اساس الدین

لغت نامه دهخدا

اساس الدین. [ اَ سُدْ دی ] ( اِخ ) او راست: قرة فی الافتتاح که در آن مسائل مهمه را گرد آورده است بسال 868 هَ. ق. ( کشف الظنون ).

فی الافتتحاح که در آن مسائل مهمه را گرد آورده است.