ازواره

لغت نامه دهخدا

ازواره. [ اُزْ رَ ] ( اِخ ) شهرکیست بنواحی اصفهان بر جانب دشت، و بدان منسوبست ابونصر احمدبن علی الازواری. ( معجم البلدان ). زواره. ( سمعانی ذیل نسبت اردستانی ).