لغت نامه دهخدا
ارسع. [ اَ س َ ] ( ع ص ) دردمند نیام چشم. ( منتهی الأرب ). تباه پلک. ( تاج المصادر بیهقی ).آنکه پلک او بیمار است. مؤنث: رَسْعاء. ج، رُسع.
ارسع. [ اَ س َ ] ( ع ص ) دردمند نیام چشم. ( منتهی الأرب ). تباه پلک. ( تاج المصادر بیهقی ).آنکه پلک او بیمار است. مؤنث: رَسْعاء. ج، رُسع.