لغت نامه دهخدا
ادباره. [ اِ رَ ] ( ع اِ ) پوستی است از گوش شتر و جز آن که ببرند و بسوی پس بیاویزند، مقابل اقباله که پوست آویخته بسوی جلو است. پاره ای پوست که از گوش درآویخته باشد. ( مؤید الفضلاء ) ( آنندراج ).
ادباره. [ اِ رَ ] ( ع اِ ) پوستی است از گوش شتر و جز آن که ببرند و بسوی پس بیاویزند، مقابل اقباله که پوست آویخته بسوی جلو است. پاره ای پوست که از گوش درآویخته باشد. ( مؤید الفضلاء ) ( آنندراج ).
پوستی است از گوش شتر و جز آن که ببرند و بسوی پس بیاویزند