معنی اخصاء | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

اخصاء. [ اِ ] ( ع مص ) آموختن یک علم را. ( منتهی الارب ). || خصی کردن. ( غیاث از لطائف ). بیرون کشیدن خصیه و تخم آدمی:
این جزا تسکین جنگ و فتنه است
آن چو اخصاء است و این چون ختنه است.مولوی.