لغت نامه دهخدا
اتواه. [ اَت ْ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ تَوْه و توه، بمعنی هلاکی، هالک و تباه. ( منتهی الارب ).
اتواه. [ اِت ْ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( زوزنی ).
اتواه
فرهنگ فارسی
هلاکی
اتواه. [ اَت ْ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ تَوْه و توه، بمعنی هلاکی، هالک و تباه. ( منتهی الارب ).
اتواه. [ اِت ْ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( زوزنی ).
هلاکی
