اتباب

لغت نامه دهخدا

اتباب.[ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ تاب. مردان بزرگ. || مردان ضعیف. || اشتران و خران پشت ریش.
اتباب. [ اِ ] ( ع مص ) سست و ضعیف گردانیدن.