اتاویات
اتاویات واژه‌ای است با ریشه‌ای عربی که در زبان فارسی نیز به کار رفته است. این کلمه در دستور زبان عربی به صورت صفت و اسم به کار می‌رود و به گروهی خاص از زنان اشاره دارد. منظور از این واژه، زنانی هستند که به سرزمینی دور سفر کرده‌اند و از وطن اصلی خود فاصله گرفته‌اند. این اصطلاح بر مسافت طولانی و غربت این افراد تأکید دارد و حالتی از دوری از دیار را در خود نهفته دارد. کاربرد این لغت در متون کهن فارسی و عربی دیده می‌شود و نشان‌دهنده‌ی ظرافت و دقت زبان در بیان مفاهیم مرتبط با سفر و غربت است. امروزه نیز با وجود کلمات مترادف، این واژه در متون ادبی و تاریخی به عنوان اصطلاحی ویژه حفظ شده است.
لغت نامه دهخدا
اتاویات.[ اَ وی یا ] ( ع ص، اِ ) زنان مسافر بعیدةالأوطان.
جمله سازی با اتاویات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستان‌های افسانه‌ای قدیمی، شخصیت‌های شرور معمولاً با شنیدن اتاویات و نفرین‌های جادوگران، دچار ترس و وحشت شدیدی در طول مسیر خود می‌شوند.
💡 برخی معتقدند که کلمات تند و ناپسند می‌تواند به نوعی اتاویات تلخ باشد که در ذهن و روح شنونده اثرات منفی و ماندگاری بر جای بگذارد.
💡 در افسانه‌های باستانی جهان، بسیاری از بلاها و بدبختی‌ها به عنوان نتیجه مستقیم اتاویات و نفرین‌های بزرگان قوم در روایت‌ها توصیف شده‌اند.
