ابومحمد ابن عطیه

[ویکی فقه] اِبْن ِ عَطیّه، ابومحمد عبدالحق ّ بن غالب بن عبدالرحمان بن غالب محاربی (۴۸۱- ۲۵ رمضان ۵۴۱ق / ۱۰۸۸- ۲۸ فوریه ۱۱۴۷م )، مفسر و محدث مالکی مذهب و از رجال سیاسی اندلس در دوره مرابطون است.
نیای بزرگ وی عطیه از مهاجران عرب به اندلس بود و نسبش به تیره محارب از بنی مُضَر می رسید. ابن بشکوال و ضَبّی وفات وی را در ۵۴۲ق ضبط کرده اند. موطن او غرناطه بود. وی در خاندانی اهل علم و ادب پرورش یافت و پدرش، غالب از نخستین استادان او بود که در شکل گیری شخصیت علمی وی نقش بسزایی داشت. پدر بزرگش عبدالرحمان و جدّ پدرش، غالب نیز از عالمان اندلس بودند.