ابن کال ابوعبدالله محمد بن محمد بزاز حلی

[ویکی فقه] اِبْن ِ کال، ابوعبدالله محمد بن محمد بن هارون بزّاز حِلّی ( ذیحجه ۵۱۵ - ذیحجه ۵۹۷/ فوریه ۱۱۲۲ - سپتامبر ۱۲۰۱)، مقری، محدّث و مفسّر امامی است.
شهرت او در برخی از منابع
ورام بن ابی فراس، تنبیه الخواطر، ج۱، ص۲۳، قم، چاپخانه علمیه.
در منابع قدیم تر به مذهب او اشاره ای نرفته است، اما برخی منابع متأخر شیعی او را در زمره امامیه شمرده اند، و قراینی بر این امر گواهی دارد.
محمد حر عاملی، امل الامل، ج۲، ص۳۱۱، به کوشش احمد حسینی، بغداد، ۱۳۸۵ق.
برای کسب علم به بغداد بازگشت و در آن جا از ابوالعلاء همدانی، ابوالکرم شهرزوری، سبط خیاط و دَعوان بن علی جُبّی قرائت آموخت و از جمعی از مشایخ استماع حدیث کرد. پس از آن به حلّه بازگشت و به تعلیم قرائت و حدیث پرداخت.
عبدالعظیم منذری، التکملة لوفیات النقلة، ج۱، ص۴۰۳-۴۰۴، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۵ق / ۱۹۸۴م.
...