ابن نفی
لغت نامه دهخدا
ابن نفی. [ اِ ن ُ ن َ فی ی ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه او را پدر از خانه برانده است.
فرهنگ فارسی
آنکه او را پدر از خانه برانده باشد
ابن نفی. [ اِ ن ُ ن َ فی ی ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه او را پدر از خانه برانده است.
آنکه او را پدر از خانه برانده باشد