ابشتنگاه

( آبشتنگاه ) آبشتنگاه. [ ب َ / ب ِ ت َ ] ( اِ مرکب ) نهفتن گاه. || مبرز. مستراح:
نه همی بازشناسند عبیر از سرگین
نه گلستان بشناسند ز آبشتنگاه.قریعالدهر ( از فرهنگ اسدی، خطی ).

( آبشتنگاه ) ۱. جای نهفتن، محل پنهان شدن، خلوتگاه.
۲. = مستراح: نه همی بازشناسند عبیر از سرگین / نه گلستان بشناسند ز آبشتنگاه (قریع الدهر: شاعران بی دیوان: ۳۳۳ ).

( آبشتنگاه ) نهفتن گاه مستراح