لغت نامه دهخدا
ابراهیم بن شرکب. [ اِ م ِ ن ِ ش ُ ک َ ] ( اِخ ) پسر مسلم. در اواسط قرن سوم هجری بر نواحی مرو و نیشابور مسلط شد و دعوی استقلال کرد.او پسر ارشد مسلم است و به ابتدای امر در خدمت یعقوب بن لیث صفاری بوده، سپس احمد خجستانی بدو حسد برده و به حیله و تدبیر او، یعقوب، ابراهیم را نفی کرد.
