ابخص

لغت نامه دهخدا

ابخص. [ اَ خ َ ] ( ع ص ) سطبرپلک. ستبر پلک چشم. ( مهذب الاسماء ). مردی که در چشمخانه وی گوشت پاره ای رسته باشد. مؤنث: بَخْصاء. ج، بُخْص.

فرهنگ فارسی

سطبر پلک