دیبا فشانی

دیبا فشانی. [ ف َ / ف ِ ] ( حامص مرکب ) عمل دیبافشان. || دیبافشان.

عمل دیبا فشان.

💡 دست نگارین بروی ما چه فشانی ساعد سیمین بخون ما چه نگاری

💡 چنین گفت آنکه از ابر معانی مسلّم آمدش گوهر فشانی

💡 به لب هستی زلال زندگانی چه باشد قطره ای بر وی فشانی

💡 پرن سمای عقلم مه چرخ نامجوئی سقط نهاد پاکم نمط خرد فشانی

💡 باد آید و از حلقهٔ زلفین تو هر شب بر لاله ستان تو کند مشک فشانی

💡 به آن کین کفش را از پا فشانی وگرنه خسته پا در ره بمانی