صقع واجب

صقع واجب. [ ص ُ ع ِ ج ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنگاه که فلاسفه و متکلمان بخواهند کلمه مکان و محل و جای و مترادفات آن را در مورد باری تعالی به کار ببرند کلمه صقع را استعمال می کنند و صقع ربوبی یا صقع واجب گویند. ظاهراً این کلمه را نخست شیخ اشراق در این مورد به کار برده است.

آنگاه که فلاسفه و متکلمان بخواهند کلمه مکان و محل و جای و مترادفات آن را در مورد باری تعالی بکار ببرند

💡 نه زان کاندرین خدمت این رنج بردم که واجب کند بر من این مهربانی

💡 آن‌که ‌در میدان نظم او را چنین باشد مجال کی‌کند واجب که در بیغوله‌ای سازد مقر

💡 همانا خداوند نماز جمعه را تا روز قيامت بر شما واجب كرد.(وسائل الشيعه، ج 5، ص 6).

💡 نماز جمعه بر هر فرد مؤ من واجب است، مگر بر كودك، زن، بنده و مريض، (مستدركالوسائل، ج 6، ص 10).

💡 به وفا و عهد واجب شده سعی و جهد بر من مگر این قدر نتوانم که به سر برم به مردی

💡 شناسد هر چه از وی در نهان بود قیام او بر آن واجب توان بود