روباه رزه

روباه رزه. [ رَ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) عنب الثعلب. ( گنجینه گنجوی ).روباه رزک. ( مفاتیح العلوم ). روباه تربک:
روباه رزه فتاده در راه
آلوده به خون چو موی روباه.نظامی.و رجوع به روباه رزک و روباه تربک شود.

= تاجریزی

💡 تو چنگالِ شیران کجا دیده‌ای ؟ که آوازِ روباه نشنیده‌ای

💡 چو من روباه و صیدم ماکیانست گذشتن از چنین سودی زیانست

💡 تا دهن بگشود بهر چند و چون چنگ روباه از گلویش ریخت خون

💡 که چون رستمی پیش بینم به خاک به گفتار روباه گردد هلاک

💡 هر آنکو جان دهد مانند روباه چو حل گردد شود ز اسرار آگاه

💡 چو روباه و قاقم چو سنجاب نرم چهارم سمور گشن موی گرم