اقتضای ثبوتی

[ویکی فقه] اقتضای ثبوتی به تاثیر در ثبوت واقعی شیء اطلاق می شود.
اقتضای ثبوتی، مقابل اقتضای اثباتی بوده و عبارت است از استعمال اقتضا در موردی که مقتضی، علت برای ثبوت واقعی شیء می باشد، مثل این که گفته شود: انجام ماموربه، در خارج، اقتضای سقوط امر عدم ثبوت آن را دارد. در این مثال، کلمه «اقتضا» به معنای علیت و تاثیر در ثبوت واقعی شیء، به کار رفته است.

💡 یعنی از خاک حریم شاه سوی ملک فارس ز اقتضای گردش گردون گردان می‌رویم

💡 اقتضای ذات واجب باشد این کز ممکنات خویش را بر بنده دارد گفتم این روشن ترا

💡 مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور هر یکی راز اقتضای طبع خود خاصیتی است