استحباب نفسی

[ویکی فقه] استحباب نفسی مستحب بودن نفس یک عمل بدون مقایسه آن با امر دیگر است.
استحباب نفسی، مقابل استحباب غیری می باشد و آن، استحبابی است که به خاطر وجود مصلحت غیر ملزمه در موضوع یا متعلق آن و مطلوبیت نفسی اش، بعث غیر اکید به طور مستقل به آن تعلق گرفته است، نه به منظور رسیدن به مصلحت موجود در چیزی دیگر.به بیان دیگر، استحباب نفسی آن است که متعلق آن بنفسه مطلوب شارع بوده و به سوی آن بعث غیر اکید نموده است؛ یعنی مطلوب بودن آن به خاطر چیز دیگری نیست، مثل: نماز و روزه مستحبی.

💡 داخل مساجد مشو، مگر با وضو(از باب استحباب و نه وجوب ).(مستدركالوسائل، ج 3، ص 388).

💡 تا اينجا همه سخن از كراهت و مذمت بود، و قبل از اينكه سخن از استحباب و تعريف به ميانآيد خوب است با يك تجزيه علمى، فلسفه كراهت پنير را بدانيم:

💡 حکیم قشقایی- به علت استحباب در گذاشتنِ عمامه به هنگام نماز - در زمان اقامه نماز جماعت، کلاه از سر برمی‌گرفت و با شالِ کمر خویش عمامه‌ای درست کرده و بر سر می‌نهادند.

💡 روشن است كه بالا بردن پدر در حدّى كه در همه چيز غير از گناه، به نحو وجوب يا استحباب مطاع فرزند شود، به مراتب بالاتر از حقوق سه گانه اى است كه براى فرزند بيان گرديد.

💡 باب اوّل: در بیان استحباب مزاح و ذکر بعضی از مطایبات که پیغمبر به اصحاب فرموده‌اند.