غرش رائج

غرش رائج. [ غ ِ ش ِ ءِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) برابر ربع غرش صاغ؛ یعنی ده بارةاست. ( از النقوذ العربیة ص 181 ). رجوع به غرش شود.

برابر ربع غرش صاغ یعنی ده باره است

💡 نخستين تفسيرى كه بسيارى از مفسران پيشين براى آن ذكر كرده اند و معنى ساده وروشنى است كه براى عموم مردم قابل فهم ميباشد اين است كه: در اعصار قديم در ميانعربها اين امر رائج بود كه براى آتش افروختن از چوب درختان مخصوص بنام (مرخ )و (عفار) كه در بيابانهاى حجاز ميروئيده استفاده مى كردند.

💡 اشاره به اينكه اولا كسى كه داراى مادر است و در رحم زنى پرورش پيدا مى كند و اينهمهنياز دارد چگونه ميتواند خدا باشد؟ و ثانيا اگر مادر او محترم است به خاطر اين است كهاو هم در مسير رسالت مسيح (عليه السلام ) با او هماهنگ بود و از رسالتش پشتيبانىميكرد و به اين ترتيب بنده خاص خدا بود و نبايد او را همچون يك معبود همانطور كه درميان مسيحيان رائج است كه در برابر مجسمه او تا سرحد پرستش خضوع مى كنند، عبادتكرد.

💡 جمعى از مفسران معتقدند كه مخاطب خداوند است و ذكر صيغه جمع در اينجا به عنوان احترام وتـعـظـيـم اسـت، كـه در زبـان فـارسـى مـا نـيـز مـعـمـول است به مخاطب واحد، هنگام احترام(شـمـا) مـى گوئيم، ولى با توجه به اينكه اين تعبير در زبان عربى، مخصوصادر اعصار گذشته، رائج نبوده، و در قرآن نيز نمونه اى براى آن ديده نمى شود، ضعفاين تفسير روشن است.

💡 سياست (قرآن بر نيزه كردن ) سيزده قرن است كه كم و بيش ميان مسلمين رائج است.مخصوصا هر وقت مقدس مآبان و متظاهران زياد مى شوند و تظاهر به تقوا و زهد بازارپيدا مى كند، سياست قرآن بر نيزه كردن از طرف استفاده چى ها رائج مى گردد.درسهائى كه از اينجا بايد آموخت (عبارتند از):