دوش ساره

دوش ساره. [ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) منکب. ( یادداشت مؤلف ). کتف سار. دوش سار. کتف ساره. سردوش. سرشانه.

منکب. کتف سار. سرشانه.

💡 ابراهيم (عليهالسلام ) وقتى پس از سالها انتظار از باردار شدن ساره نا اميد شد به اوگفت: اگر مايل باشى هاجر را به من بفروش، باشد كه خداوند از او به من فرزندىروزى فرمايد، تا براى ما خلفى باشد. ساره موافقت نمود و هاجر را به ابراهيم(عليهالسلام ) فروخت، و از هاجر اسماعيل (عليهالسلام ) به دنيا آمد.

💡 لوط (عليهالسلام ) كه هيچ وقت حاضر نمى شد از ابراهيم (عليهالسلام ) جدا شود در اينسفر نيز به همراهى او بيرون آمد، ابراهيم (عليهالسلام ) براى ساره صندوقى ساخت واو را در آن قرار داد، و از شدت غيرتى كه داشت درهاى آن را از همه طرف بست، و با اينوضع از وطن ماءلوفش چشم پوشيد.

💡 در ادامـه حـديث است كه ابراهيم به شام آمد و در بالاى شام سكونت كرد و لوط را در قسمتجـنـوبـى شام گذاشت. بعدها وقتى ديد از ساره فرزندى متولد نمى شود به او فرمود:خـوب اسـت هـاجر را به من بفروشى، شايد خداوند از وى فرزندى به من بدهد.(314)تا آخر حديث كه در صفحات بعد مطالعه خواهيد كرد.

💡 O اينكه نام اسحاق عليه السلام در اين آيه ذكر شد، ولى از اسماعيل عليه السلام كه فرزند اوّل حضرت ابراهيم است، نامى به ميان نيامد، شايد بخاطر توجّه دادن به تولّد عجيب و فوق العاده ى اسحاق باشد كه با اراده ى الهى از مادرى نازا يعنى ساره، آن هم در سن پيرى بدنيا آمده است.

💡 اين بود كلام طبرى در پيرامون اين بحث، و عجيب اينجا است كه چطور متوجه اين نكته نشدهكه ابراهيم (عليه السلام ) در موقع مهاجرتش به شام تنها از خدا فرزند صالحىخواست، و قيد نكرد كه اين فرزند صالح از ساره باشد يا از غير او، و با اينحال هيچ اجبارى نيست به اينكه ما بشارت بعد از اين دعا را بشارت بر ولادت اسحاق ازساره بدانيم.

💡 نظير اين قبيل نسبتهايى كه تورات به ابراهيمخليل (عليه السلام ) و ساره داده، در روايات عامه نيز ديده مى شود. مثلا در صحيحبخارى و مسلم از ابى هريره روايت شده كه گفته است:رسول خدا (صلى اللّه عليه وآله و سلم ) فرمود: