اخمص الراحه

[ویکی فقه] اخمص الرّاحه اندازه ای است که در باب نماز این مقدار از نجاست اگر در لباس نماز گزار باشد بخشیده شده است
گودی کف دست.
جایگاه فقهی
از آن در باب طهارت به مناسبت سخن رفته است.در بحث لزوم پاکی بدن و لباس نماز گزار از نجاست، وجود خون به اندازۀ درهم بغلی استثنا شده است، لیکن در اندازۀ آن اختلاف است. یکی از اقوال این است که اندازۀ درهم بغلی، به مقدار گودی کف دست است.

💡 و امام صادق عليه السلام در مذمت حرص فرمود: حرم الحريص خصليتن و لزمتهخصلتان حرم القناعه فافتقد الراحه و حرم الرضا فافتقد اليقين . انسان حريصاز دو خصلت محروم، و ملازم است، چون قانع نيست از آسايش و راحتى است، و چون ازقضاء الهى راضى نيست فاقد يقين است.

💡 اللهم انى اسالك الراحه عند الموت و العفو عند الحساب خداوندا ازدرگاه تو آسايش هنگام مرگ و بخشش هنگام حساب را مى خواهم. (94)

💡 يارب و عظتنى فلم اتعظ و زجرتنى عن محارمك فلم انزجرو غمرتنى اياديك فماشكرت عفوك عفوك يا كريم اسئلك الراحه عند الموت و اسئلك العفو عند الحساب

💡 (قال على عليه السلام: من اقتصر على بلغه الكفاف فقد انتظم الراحه )(835)