طبله نواز

طبله نواز. [ طَ ل َ / ل ِ ن َ ] ( نف مرکب ) طبل نواز. طباله: داربه؛ زن ِ طبله نواز. ( منتهی الارب ).

( صفت ) آن که طبل زند.

💡 نه نامه نافه ای از مشک خالص آمده پر نه نافه طبله ای از عطر ناب مالامال

💡 گر وزد بر طبله عطار باد لطف او غنچه های خشک گردد در کف عطار گل

💡 صبا رود سوی او هم چنان فتان خیزان که سوی عطار طبله میرود بیمار

💡 عجب مدار زانفاس عنبر آمیزش که آن شمامه ئی از طبله های عطارست

💡 حیران صفت ستاده سر پرخمار باده برگرد مه نهاده یک طبله مشک چین را

💡 القصه نارسیده لب شکوه باز کرد وآن طبله طبله مشک پریشید بر عذار