پالیوم

پالیوم. [ پال لیو ] ( لاتینی، اِ ) ردای فراخ یونانیان قدیم که رومیان نیز از آغاز جمهوری معمول داشتند. || نواری از پارچه پشمی سپید دارای صلیب سیاه که پاپ بر روی لباسهای رسمی خود میافکند وبه همه آرشوک ها و بعض اِوِک های مقرّب نیز می دهد.

پالیوم (pallium)
جُبِّۀ بافته ای که پاپ، نخستْ کشیشان، و سراسقف های کاتولیک بر تن می کنند. به شکل حرف Y است و روی شانه ها می افتد و سینه و پشت را می پوشاند.

💡 اعطای پالیوم در سده‌های میانی بحث‌برانگیز شد، زیرا پاپ‌ها از دریافت کنندگان آن مبلغی دریافت کردند، صدها میلیون فلورین طلا برای پاپ به دست آوردند و جایزه پالیوم را بدنام کردند. مسلم است که در اوایل سده ششم باج برای پذیرایی از پالیوم پرداخت شده است. این مورد توسط پاپ گرگوری اول در مجمع عمومی روم در سال ۵۹۵ لغو شد، اما بعداً به عنوان نگهداری جزئی از مقر مقدس مجدداً معرفی شد. این روند توسط شورای بازل در سال ۱۴۳۲ محکوم شد و از آن به عنوان «ربوی‌ترین تدبیری که تا به حال توسط پاپ اختراع شده است» یاد کرد.

💡 استفاده از پالیوم در میان مطران‌ها تا سده هشتم عمومیت پیدا نکرد،[n ۳] زمانی که مجمعی که توسط سنت بونیفاس تشکیل شد، بر عهده مطران‌های غربی این بود که پالیوم خود را فقط از پاپ در رم دریافت کنند. این امر با سفر به آنجا یا با ارسال دادخواست برای پالیوم همراه با یک اظهار اعتقادی رسمی انجام می‌شد و همهٔ تقدیس‌ها قبل از پذیرایی از پالیوم ممنوع بود. سوگند وفاداری که دریافت کننده پالیوم امروزه می‌گیرد، ظاهراً در سده یازدهم، در زمان سلطنت پاسکال دوم (۱۰۹۹–۱۱۱۸)، سرچشمه گرفت و جایگزین مسلک ایمان شد.